O αντικαπνιστικός νόμος και η εφαρμογή του , προυπόθεση για τη βελτίωση της υγείας και της ποιότητας ζωής των πολιτών......

Η αδυναμία εφαρμογής του τελευταίου αντικαπνιστικού νόμου  , που βεβαίως έχει καταλυθεί και ποδοπατηθεί, αποδεικνύει για μια ακόμη φορά την ανυποληψία του κράτους αλλά και των τοπικών Αρχών και υπηρεσιών που είναι επιφορτισμένες με την τήρηση του.

  Παρότι είμαι καπνιστής, είμαι μονίμως στην αντικαπνιστική πλευρά και πιστεύω ότι ο νόμος πρέπει να εφαρμοσθεί. Προφανώς  και πρέπει να σέβαστούμε τον κοινόχρηστο χώρο, την έγκυο γυναίκα, τους ηλικιωμένους, τα παιδιά, τους ασθενείς και τόσους άλλους που έχουν δικαίωμα πρόσβασης σε καθαρούς δημόσιους χώρους, αλλά και σε χώρους διασκέδασης και ψυχαγωγίας.

  Το παθητικό κάπνισμα (και ότι αυτό προκαλεί ) δεν μπορεί να επιβάλλεται, σαν λογική  πλειοψηφίας ,ούτε κάν  στο επίπεδο παρέας . «Εφόσον οι περισσότεροι σε μια παρέα θέλουν το κάπνισμα, ας το υποστούν και οι υπόλοιποι».

    Ούτε μπορεί να  ισχύσουν λογικές «συμψηφισμού» και συμβιβασμού σαν αυτές που ακούσαμε από εκπροσώπους των καταστηματαρχών, ότι δηλαδή «πρέπει να λάβουμε υπόψη και τους καπνιστές » ή ότι  « θα κλείσουν τα μαγαζιά μας ». Από πότε οι νόμοι και εν προκειμένω η δημόσια υγεία παζαρεύονται με βάση τις υπογραφές  που θα συγκεντρώσει  κάποιος ή τα επαγγελματικά συμφέροντα του και όχι το δημόσιο συμφέρον ..

  Οι παλινωδίες της κυβέρνησης  πριν από τις δημοτικές εκλογές και οι νέες υποχωρήσεις με τα «τσιγαρόσημα» και τις εξαιρέσεις επί πληρωμή το επιβεβαιώνουν με τον πιο θλιβερό τρόπο. Η νοοτροπία να αλλάζουμε τους νόμους, όχι γιατί είναι εσφαλμένοι, αλλά γιατί δεν μπορούμε να τους εφαρμόσουμε (!) είναι παλαιοκομματική και επικίνδυνη, καθώς ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου και σε άλλους τομείς.

   Η χώρα μας  πλεονεκτεί για το περιβάλλον της ,μπορεί και πρέπει να επιβάλει  μια σύγχρονη αντικαπνιστική νομοθεσία.... Μπορούμε και σαν πολίτες να τα καταφέρουμε  με την αυτοσυγκράτηση μας ,το σεβασμό στους άλλους  και στους νόμους. Το αποτέλεσμα θα είναι θετικό για όλους. Το έδειξε η εμπειρία εφαρμογής αντικαπνιστικής  νομοθεσίας  σε άλλες  ευρωπαϊκές χώρες .

      Τάκης  Νικολακόπουλος

ΦΡΑΧΤΕΣ ,ΤΕΙΧΗ ΚΑΙ ΤΟΙΧΟΙ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ

Το ερώτημα είναι να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα της μη νόμιμης μετανάστευσης;

Ε,λοιπόν ,τίποτε από τα παραπάνω δεν θα τη  σταματήσει!!!!

   Τη σύγχρονη μετανάστευση, αυτό το νέο είδος μετανάστευσης όπου οι διακινούμενοι δεν είναι οικονομικοί μετανάστες ούτε  πρόσφυγες, όπως τους ορίζει η Συνθήκη της Γενεύης, αλλά  συνάνθρωποι μας  υπό υποχρεωτική μετανάστευση,  δεν τη σταματάς ούτε με τείχη ή τοίχους ,ούτε με φράχτες σαν  αυτόν  των 12,5 χλμ  που σκοπεύει να φτιάξει η Ελληνική κυβέρνηση στον Εβρο . Θα  αλλάξει την πορεία των μεταναστών ;; Ίσως...Αλλά οι  διακινητές  θα  βρούν άλλα σημεία  και η μετανάστευση θα συνεχίζεται...  Πιθανά με αυξημένο κόμιστρο ,αλλά και περισσότερους  νεκρούς ....

   Πόσο λοιπόν αυτός ο φράχτης  και ο συμβολισμός που υποκρύπτει  μας  επηρεάζει σαν πολίτες;;; Μήπως   ο πολίτης  νιώθει  ότι απειλείται  και  ότι  οι.... εισβολείς από την Ανατολή  είναι η αιτία της οικονομικής κρίσης  που βιώνει;;;; Φταίνε λοιπόν οι μετανάστες;;; Διώξτε τους...Εμποδίστε τους....

 Σαφώς όχι....Δεν νομίζω ότι εμείς , μια κοινωνία που βιώσαμε ανάλογες διώξεις (θυμίζω εμφύλιος,μεταπολεμική μετανάστευση ,χούντα) και που βιώνει την ύφεση θα στρέψει τα πυρά της  στους ευάλωτους και δυστυχείς μετανάστες !

                      Είμαι σίγουρος πως δεν το θέλει και  η σημερινή κυβέρνηση!!!

    Εξαιρώ τους συμπολίτες μας που συμετέχουν στη διακίνηση μεταναστών , αλλά και  τους υποδοχείς τους, ξενοδόχους τάχα , Αθηναίους αετονύχηδες που τους στοιβάζουν κατά δεκάδες στα ημιεγκαταλελειμένα και  τρισάθλια ακίνητα  του Αγίου Παντελεήμονα και του Κεραμεικού. Αυτούς ,λοιπόν , και άλλους πολλούς  που αποκομίζουν κέρδη  απ’ τους δυστυχείς  μετανάστες , οφείλουμε να τους καταγγείλουμε.

   Σαν χώρα έχουμε κατηγορηθεί  για τις  απαράδεκτες συνθήκες κράτησης των προσφύγων , το  χαμηλό ποσοστό απόδοσης πολιτικού ασύλου, την ανυπαρξία μεταναστευτικής πολιτικής .... Αλλά  η χώρα μας  τελευταία απέκτησε  συμμάχους  κράτη , διεθνείς οργανώσεις  και την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή που αναγνώρισαν το μέγεθος του προβλήματος  και  τώρα συζητούν  το αίτημα  μας για  την αναθεώρηση του Δουβλίνου ΙΙ.

    Μπορεί να ταιριάξει ο φράκτης στο Εθνικό Σχέδιο για τη Διαχείριση των Μεταναστευτικών Ροών που πρότεινε η Κυβέρνηση με τη συνεργασία  των αρμοδιότερων  που ασχολούνται με το θέμα ( θεσμικοί φορείς, ΜΚΟ, Διεθνείς οργανισμοί) ;;;;

   Το Κέντρο Πρώτης Υποδοχής στον Έβρο , αλλά  και τα  στρατόπεδα που θα μετατραπούν  σε Κέντρα Πρώτης Υποδοχής μεταναστών (άν υλοποιηθεί αυτή η πρόταση )  θα μειώσουν τις ροές  μεταναστών από τα σύνορα στο κέντρο της Αθήνας . Θα λυθεί όμως το πρόβλημα.;;;; Μάλλον όχι..

   Όσο δεν αντιμετωπίζεται θαραλλέα απο την Ευρωπαική Ένωση  η αιτία που δημιουργεί την αναγκαστική μετανάστευση –μιλάω για τον πόλεμο και τις διώξεις σε Ιράκ, Κουρδιστάν, Αφγανιστάν , Ιράν κτλ– δεν θα λυθεί το πρόβλημα . Η λύση λοιπόν βρίσκεται εκεί ....Εκεί πρέπει να επενδύσει η Ευρωπαική Ένωση... Στους τόπους εκκίνησης των χιλιάδων δυστυχισμένων , που καταλήγουν πεινασμένοι  και εξαθλιωμένοι στα φανάρια της Αθήνας και στα λιμάνια της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας..

 Μενει τέλος ένα ακόμη επιχείρημα..... Ο φράκτης έχει ένα συμβολισμό!!!! Ενα συμβολισμό κατά της Τουρκίας. Εδώ τελειώνει η Ευρώπη....λέει στους γείτονές μας...Γιατί άν είμαστε ειλικρινείς ( και συνυπολογίζω  εδώ την κουμπαριά των Καραμανλή-Ερντογάν ,τις επισκέψεις Παπανδρέου ακόμη και την πρόσφατη στο Ερζερούμ ) και θέλουμε να ζήσουμε ειρηνικά με τους γείτονες μας γύρω από μια θάλασσα φιλίας  και συνεργασίας , πρέπει να το δούμε κι αυτό..

Με κανένα τρόπο λοιπόν,έστω και συμβολικά,να μην θεωρηθεί ο φράκτης αυτός σύνορο Ευρώπης –Τουρκίας....

Έτσι δεν είναι;;;

Τάκης  Νικολακόπουλος

Πέρα από το Green New Deal – Μεταμορφώνοντας το Σύστημα

Τρέχοντας σε κύκλο

Υποφέρουμε ταυτόχρονα διάφορες κρίσεις: την οικονομική, την χρηματοπιστωτική, την κοινωνική, την πολιτική και την οικολογική. Παρόλο που η κατάσταση βελτιώνεται σε κάποια τμήματα της Ευρώπης, αντιμετωπίζουμε την μεγαλύτερη ύφεση από τη δεκαετία του 1930. Δεν έχει εφαρμοστεί καμία βιώσιμη λύση στα κοινωνικά, περιβαλλοντικά και οικονομικά προβλήματα. Επομένως χρειαζόμαστε αλλαγή του συστήματος.

Ο καπιταλισμός με το εγγενές δόγμα της ανάπτυξης και συγκέντρωσης κεφαλαίου δεν θα σταματήσει ποτέ να εκμεταλλεύεται το Περιβάλλον και τα Ανθρώπινα Όντα. Εμείς, οι Νέοι Πράσινοι, πάντοτε σκεφτόμασταν πέρα από τον υλισμό και τον καταναλωτισμό, γνωρίζοντας ότι αυτά τα εγγενή κίνητρα παράγουν ανάγκες τις οποίες δεν έχουμε.

Οι παρούσες λύσεις όπως το Green New Deal είναι προς την σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν αναγνωρίζουν τα κύρια προβλήματα που εμπεριέχει το Σύστημα: Η αποκλειστική εμπιστοσύνη στην τεχνολογική πρόοδο και στην αύξηση της αποδοτικότητας και της παραγωγικότητας έχει υψηλό ρίσκο για την κοινωνία. Το φαινόμενο της ανάκτησης (rebound effect) κάνει σχεδόν αδύνατη την πρόοδο μέσα στο σύστημα. Με την βενζίνη που εξοικονομούμε ανά χιλιόμετρο, ταξιδεύουμε μεγαλύτερες αποστάσεις. Με τα χρήματα που εξοικονομούμε λόγω της μεγαλύτερης αποδοτικότητας, μπορούμε να έχουμε περισσότερα αγαθά και επομένως να χρησιμοποιούμε περισσότερους πόρους.

Κατά συνέπεια, λαμβάνοντας υπόψη την παρούσα κατάσταση της κλιματικής αλλαγής και της καταστροφής του περιβάλλοντος και γνωρίζοντας τα όρια της Γης, πιστεύουμε ότι ένα νέο οικονομικό και κοινωνικό σύστημα πρέπει να εφαρμοστεί. Πρέπει να σταματήσουμε την υπερκατανάλωση μια για πάντα. Βλέπουμε την αποανάπτυξη (degrowth) σαν ένα επείγον, απαραίτητο εργαλείο για να διασώσουμε τη Γη, όχι σαν αυτοσκοπό.

Η Αποανάπτυξη για μας

Η αποανάπτυξη ως οικονομικό και κοινωνικό σύστημα επαναπροσδιορίζει το χρηματοπιστωτικό και νομισματικό σύστημα, το ρόλο του κράτους, τις διαπροσωπικές σχέσεις, την κατανάλωση και την παραγωγή. Με άλλα λόγια, η αποανάπτυξη αποσυνδέει την γενική ποιοτική διαβίωση από την οικονομική ανάπτυξη όπως επίσης την καταναλωτική συμπεριφορά με τον άνθρωπο και κάνει τις οικονομικές συναλλαγές να υπηρετούν την κοινωνία.

Η αποανάπτυξη σημαίνει στρατηγικές αλλαγές στους μετασχηματισμούς των οργανισμών, τοπικές κινηματικές (grass-root) δράσεις και συμμετοχή, πρακτική και πνευματική συνεργασία, τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Σημαίνει μείωση της δύναμης των χρηματοπιστωτικών αγορών, του χρόνου εργασίας, οικο-φορολόγηση και αναδιανομή του πλούτου και των πόρων. Συνεπάγεται μείωση του παγκόσμιου εμπορίου, καθώς η τοπικότητα αποτελεί βασικό συστατικό της έννοιας. Το εγγυημένο βασικό εισόδημα θα επιτρέψει στους ανθρώπους να λάβουν ενεργό μέρος σε αυτήν την κοινωνία. Η αποανάπτυξη επαναπροσδιορίζει το νόημα της εργασίας. Επομένως, η ζωή και η οργάνωση των καθημερινών μας δραστηριοτήτων πρέπει να αλλάξουν ανάλογα. Η αμφισβήτηση του διαχωρισμού «παραγωγικής» και «αναπαραγωγικής» εργασίας θα μας οδηγήσει στην κατανόηση και αποτίμηση της εργασίας με ένα διαφορετικό τρόπο.

Σύγχρονες Λύσεις: Μέτρα για το Green New Deal

Η αποανάπτυξη ως αλλαγή απαιτεί τοπική άμεση δημοκρατία (grass-root democracy). Συνεπώς, θέλουμε να ξεκινήσουμε αυτή τη διαδικασία δρώντας μέσα στα πλαίσια του Green New Deal.

Κοινωνική Δικαιοσύνη: Παλεύουμε για την αναδιανομή του πλούτου αλλάζοντας το φορολογικό σύστημα σε οικο-φορολόγηση, με ένα μηχανισμό μερίσματος ώστε να υπερκεραστούν τα αρνητικά φαινόμενα διανομής του πλούτου. Το βασικό εισόδημα πρέπει να εφαρμοστεί το συντομότερο δυνατό και η καταστροφή των συστημάτων πρόνοιας στην Ευρώπη να σταματήσει άμεσα.

Χρηματοπιστωτικές Αγορές: Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι καθοριστικός στον καθορισμό κοινών κανόνων και στην πίεση για ένα παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό κανονισμό. Η φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών για να μειωθεί η κερδοσκοπία και να προωθηθεί η μακροχρόνια επένδυση, καθώς επίσης και η εξάλειψη των εξαιρετικά επικίνδυνων χρηματοπιστωτικών προϊόντων, πρέπει να γίνουν πράξη.

Εργασία: Μια μείωση των ωρών εργασίας με ταυτόχρονη βελτίωση των συνθηκών και των αμοιβών θα δημιουργήσει νέες ευκαιρίες και θα αμβλύνει τον κοινωνικό αποκλεισμό. Νέοι, γυναίκες και μετανάστες είναι ευπαθείς ομάδες οι οποίες συχνά αντιμετωπίζουν ανεργία και εξαιρετικά άσχημες συνθήκες εργασίας. Η πιθανότητα να χάσουν την δουλειά τους, μόλις η ύφεση αρχίσει, είναι διπλάσια για τους νέους. Επομένως, πρέπει να αυξήσουμε την δυνατότητα οι νέοι άνθρωποι να μπουν και να μείνουν στην αγορά εργασίας, όπως επίσης να αναδομήσουμε τον παραγωγικό τομέα. Όμως, παλεύουμε για μία κοινωνία η οποία δεν καθορίζει τους ανθρώπους με βάση την εργασία τους.

Προγράμματα Λιτότητας: Ακόμα και σε καιρούς κρίσης δεν μπορούμε να δεχτούμε μειώσεις των παροχών στο σύστημα πρόνοιας. Τα προγράμματα λιτότητας δεν μπορούν να επιβληθούν με αντιδημοκρατικό τρόπο σε καμία χώρα. Τα προγράμματα λιτότητας δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν ως ένα δημοσιονομικό εργαλείο. Πρέπει να αναλογιστούμε από πού τα χρήματα μπορεί και πρέπει να εξοικονομηθούν. Διακρίνουμε πολλές δυνατότητες για να συμβεί αυτό, για παράδειγμα τις αμυντικές δαπάνες ή τις βλαβερές για το περιβάλλον κρατικές ενισχύσεις. Το κόψιμο των εξόδων με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε η ποιότητα ζωής των πολιτών να απειλείται, δεν μπορεί να αποτελεί την κατάλληλη απάντηση.

Οι συμμετέχοντες στο σεμινάριο “Young Oikos Nomos” γνωρίζουμε ότι υπάρχουν εναλλακτικές στο υπάρχον σύστημα. Σκεφτόμενοι παγκόσμια, θα προωθήσουμε άλλες ιδέες για μία καλύτερη ζωή σε όλη την Ευρώπη. Αυτό δεν θα εκφραστεί με την αύξηση του ΑΕΠ, αλλά με ιδέες οι οποίες κάνουν τη ζωή να είναι άξια για να τη ζούμε. Η συζήτηση δεν έχει ακόμα τελειώσει, η ανάπτυξη των ιδεών μας πρέπει να συνεχιστεί.